Kategoria: Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców

W STANOWISKU NEGOCJACYJNYM

W stanowisku negocjacyjnym Bułgaria zaznaczyła, że wniosek o okres przejściowy nie obejmuje krajowych osób praw­nych (utworzonych i zarejestrowanych zgodnie z prawem bułgar­skim), których udziałowcami lub akcjonariuszami są podmioty zagraniczne (nawet w 100 proc.). Wniosek o okres przejściowy stro­na bułgarska uzasadniła

OSTATECZNE POROZUMIENIE

Ostatecznie Bułgaria zaakceptowała stanowisko strony unijnej z czerwca 2001 r. Osiągnięto porozumienie w kwestiach: siedmioletniego okresu przejściowego w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych, wykluczając rolników indywidual­nych (samozatrudnionych), pięcioletniego okresu przejściowego dotyczącego nabywania drugich rezydencji, wyłączając obywateli z państw należących do EOG,

ARGUMENTY MALTY

W trakcie negocjacji Malta argumentowała, że ograniczona licz­ba rezydencji oraz niewielkie zasoby ziemi zdatnej do zabudowy zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby mieszkaniowe obecnych rezydentów. Zniesienie ograniczeń w nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców mogłoby po przystąpieniu Malty do UE pro­wadzić do znacznego wzrostu

WNIOSKI I OKRESY PRZEJŚCIOWE

Rumu­nia zaznaczyła w stanowisku negocjacyjnym, że zgodnie z przepisa­mi rumuńskimi osoby prawne utworzone zgodnie z prawem krajo­wym mogą nabywać nieruchomości, również gdy w części lub w całości należą do podmiotów zagranicznych. Wnioski o okresy przejściowe strona rumuńska uzasadniła obawą przed negatywnymi

ZDANIEM STRONY RUMUŃSKIEJ

Zdaniem strony rumuńskiej okres przejściowy umożliwi zbliżenie poziomu wynagrodzeń obywateli rumuńskich do przecięt­nych zarobków w UE i stopniowe zmniejszenie zagrożenia nega­tywnymi konsekwencjami liberalizacji nabywania nieruchomości. Rumunia otworzyła rozdział „Swobodny przepływ kapitału” 12 maja 2001 r.Podobne stanowisko Słowenii należy z kolei wiązać

ZGODA KRAJÓW KANDYDUJĄCYCH

Powyższa argumentacja wydaje się być szczególnie przekonująca w przypadku polskich wniosków o okresy przejściowe. Warto także zwrócić uwagę na poruszoną wyżej kwestię charak­teru ograniczeń w nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców w państwach, które występowały z wnioskami o okresy przejściowe w tej dziedzinie.

REGULACJA PRAWNA

Podstawową regulacją prawną w zakresie obrotu nieruchomości z udziałem cudzoziemców jest ustawa z dnia 24 marca 1920 r. o   nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców. W świede tej regulacji, zwanej dalej „ustawą z 1920 r.”, dopuszczalność nabycia przez cudzoziemców nieruchomości położonych na terytorium

ZAKRES STOSOWANIA USTAWY

Przedmiotem regulacji zawartej w ustawie z 1920 r. objęto pro­blematykę:  nabywania przez cudzoziemców wszelkich nieruchomości poło­żonych na terytorium RP,nabywania (obejmowania) przez cudzoziemców udziałów (akcji) w spółkach handlowych prawa polskiego (tj. spółkach kapitało­wych – spółce z ograniczoną odpowiedzialnością i spółce akcyj­nej oraz

CUDZOZIEMIEC JAKO KATEGORIA PRAWNA

Definicję pojęcia „cudzoziemiec” zawiera przepis art. 1 ust. 2 ustawy z 1920 r., z którego wynika, że o zakresie i treści tego pojęcia przesądzają różne elementy jego prawnego ukształtowania. W myśl tego przepisu status „cudzoziemca” mają następujące pod­mioty:a)   osoby fizyczne,

PREZENTOWANE PODEJŚCIE

Prezentowane podejście wskazuje, że o „cudzoziemskości” danej osoby fizycznej przesądza jedynie fakt nieposiadania obywa­telstwa polskiego, co oznacza, że w zakresie oceny tego faktu żad­nego znaczenia prawnego nie ma miejsce stałego zamieszkania osoby fizycznej — cudzoziemca. Statusu osoby fizycznej, jako cudzoziemca,

W MYŚL ROZWIĄZANIA

W myśl tego rozwiązania status „cudzoziemca” mają wszelkie osoby prawne prawa obcego. Ustalenie to wynika z polskiego porządku prawnego, który nie przewiduje możliwości utworzenia na terytorium RP osoby prawnej z siedzibą za granicą (i odwrotnie). W kwestii zatem oceny „cudzoziemskości”

STATUS CUDZOZIEMCA

Rozwiązanie to wskazuje, że statusem „cudzoziemca” legitymują się utworzone na podstawie prawa państwa obcego (a tym samym z siedzibą za granicą) spółki nieposiadające osobowości prawnej, których wspólnikami są cudzoziemcy — osoby fizyczne (niezależnie od miejsca stałego zamieszkania) oraz (lub) cudzo­ziemcy

?php global $theme; ?>